Indeksi i Kushtimit në Ndërtim për banesa në tremujorin e tretë 2025 ka shënuar një rritje të moderuar, duke arritur nivelin 114,0 pikë kundrejt periudhës bazë T4 2021. Ndryshimi vjetor prej 1,4% konfirmon vijimësinë e një tendence të qëndrueshme rritëse, e cila mbetet e ngadaltë krahasuar me nivelet e larta të viteve të mëparshme, por në të njëjtën kohë pasqyron ndryshime të rëndësishme në strukturën e kostove të ndërtimit. Në raport me të njëjtin tremujor të vitit të kaluar, ndikimi më i madh në rritjen e indeksit vjen nga shpenzimet për paga, të cilat janë rritur me 6,6%, duke reflektuar kushtet e tensionuara të tregut të punës në ndërtim, rritjen e pagës minimale, emigracionin e fuqisë punëtore dhe konkurrencën e fortë për punonjës të specializuar. Një faktor tjetër që ka shtuar presionet e kostos janë shpenzimet për makineri dhe “kosto të tjera”, të cilat janë rritur me nga 2,4%, si dhe shpenzimet për transport, që janë rritur me 1,7%, në linjë me shtrenjtimin e karburanteve dhe kostot logjistike.
Në të kundërt, materiali i ndërtimit ka vijuar të ushtrojë një efekt frenues mbi indeksin. Grupi “Shpenzime materiale” ka regjistruar një ulje vjetore prej 0,6%, duke përfshirë edhe nëngrupet kryesore: materialet ndërtimore dhe materialet elektrike e të komunikimit, secili me –0,6%, si dhe materialet hidro-sanitare e të ventilimit me –0,2%. Kjo rënie lidhet me stabilizimin e çmimeve të lëndëve të para në tregjet ndërkombëtare, rikthimin e ofertës së bollshme në tregun vendas dhe normalizimin pas periudhës së turbullt të viteve 2021–2023, kur çmimet e materialeve shënuan rritje shumë të fortë.
Edhe në terma tremujorë, indeksi ka shënuar rritje të lehtë prej 0,4% kundrejt T2 2025, duke ruajtur të njëjtën dinamikë strukturore. Paga ka rritur kostot me 1,1% brenda një tremujori, pasuar nga transporti me 0,8% dhe makineritë me 0,5%, ndërsa “kosto të tjera” kanë shënuar një rritje minimale prej 0,1%. Grupi i materialeve ka qenë sërish faktor zbutës, me një ulje tremujore prej 0,1%, të ndikuar kryesisht nga rënia e materialeve të ndërtimit me 0,3%, ndërkohë që nëngrupet elektrike dhe hidro-sanitare kanë shfaqur rritje të lehta.
Këto të dhëna tregojnë se presionet e kostove në ndërtim po zhvendosen gjithnjë e më shumë nga materialet tek komponentët e lidhur me fuqinë punëtore dhe operacionet. Për kompanitë e ndërtimit, kjo do të thotë se rritja e kostos së punës pritet të mbetet sfidë e vazhdueshme edhe në muajt në vijim, pavarësisht stabilizimit të tregut të materialeve. Megjithatë, rritja e përgjithshme prej 1,4% në terma vjetorë mbetet e ulët dhe e menaxhueshme për një sektor që po kalon një periudhë normalizimi, duke krijuar një mjedis më të parashikueshëm për investimet dhe zhvillimet e reja në tregun e ndërtimit.
