Në Turqi, një shtrirje e gjatë në kohë e rritjeve vjetore të çmimeve është një trashëgimi e politikës monetare ultra të lirshme dhe e paqëndrueshmërisë kronike të lirës. Përpara se të fillonte një kthesë e mundshme, inflacioni iu afrua nivelit prej 75% në maj.
Trajektorja e çmimeve, që shënoi një rekord të ri në muajin maj, ndjek rrugën e hartuar nga banka qendrore teksa ajo ‘përqafoi’ ekonominë më konvencionale që nga rizgjedhja e presidentit Recep Tayyip Erdogan një vit më parë. Pyetja tani është nëse inflacioni gjithashtu do të jetë afër parashikimeve në rënie dhe do të përgatisë terrenin për uljen e normave të interesit pas një cikli agresiv shtrëngimi monetar.
Politikëbërësit parashikojnë se inflacioni i Turqisë do ta mbyllë vitin në 38%, gjë që do ta lërë atë si vendin e gjashtë më të shpejtë në botë, sipas Fondit Monetar Ndërkombëtar. ‘Bloomberg Economics’ pret që inflacioni vjetor të bjerë me 10 pikë përqindje secili në korrik dhe gusht.
Banka qendrore thotë se një devijim i konsiderueshëm nga perspektiva e parashikuar dhe pritshmëritë mund të nxisin një rritje tjetër të normës, pasi një shtrëngim kumulativ prej mbi 40 pikë përqindjeje në më pak se një vit e solli standardin e saj në 50% në mars.
Kostot zyrtare të huamarrjes janë mbajtur në pauzë në dy takimet e fundit, megjithëse politikëbërësit prezantuan masa për të frenuar rritjen e kredisë dhe për të hequr likuiditetin e tepërt nga tregu, për të siguruar që kushtet financiare të mbeten kufizuese.
