Burri i dhuron nuses së tij të ardhshme një unazë fejese pas pranimit të propozimit të tij për martesë. Antropologët besojnë se kjo traditë e ka origjinën nga një zakon romak në të cilin gratë mbanin unaza të lidhura me çelësat e vegjël, që tregonin pronësinë e burrave të tyre.
Në 1477, Arqiduka Maximillian i Austrisë porositi unazën e parë të fejesës me diamant të regjistruar për të fejuarën e tij, Marinë e Burgundisë. Kjo ndezi një prirje për unazat e diamantit në mesin e aristokracisë dhe fisnikërisë evropiane.
Viktorianët sentimentalë popullarizuan dizajnet e zbukuruara të unazave të fejesës që përzienin diamante me gurë të tjerë të çmuar, metale të çmuara dhe smalt. Shpesh këto unaza punoheshin në forma lulesh dhe quheshin “unaza posey”. Unazat e diamantit të punuara gjatë epokës Eduardiane vazhduan traditën e çiftimit të diamanteve me bizhuteritë e tjera, të montuara zakonisht në bazë filigrani.
Në vitin 1947, De Beers lançoi sloganin e saj tashmë klasik, “Një diamant zgjat përgjithmonë”. Qëndrueshmëria e një diamanti përçoi kuptimin në psikikën amerikane se martesa është e përjetshme. Pastërtia dhe shkëlqimi i një diamanti janë bërë tashmë simbole të thellësisë së përkushtimit të dy njerëzve ndaj njëri-tjetrit në pothuajse të gjitha anët e botës. Hapja e minierave DeBeers në Afrikë i bëri diamantet më të aksesueshme.
Historia e prerjeve më popullore
Me kalimin e viteve, prerja më e njohur për unazat e fejesës me diamant ka qenë gjithmonë brilanti i rrumbullakët, i përbërë nga 58 aspekte që e ndajnë gurin në gjysmën e sipërme dhe të poshtme. Në vend të dytë përfshihet prerja e princeshës, prerja e smeraldit dhe prerja ovale, me prerjen me jastëk që fiton shpejt popullaritet si një trend i kohëve të fundit.
A kanë lidhje shpenzimet marramendëse të dasmës me jetëgjatësinë e martesës?
Profesorët Andrew M. Francis dhe Hugo M. Mialon të Departamentit të Ekonomisë në Universitetin Emory, SHBA, shprehin mendimet në punimin e tyre të ardhshëm për Hulumtimin Ekonomik, me titull: “Diamanti zgjat përgjithmonë” dhe përralla të tjera: marrëdhënia midis shpenzimeve të dasmës dhe jetëgjatësisë së martesës.
“Industria e dasmave ka kërkuar vazhdimisht të lidhë shpenzimet e dasmave me martesat afatgjata. Studiuesit zbuluan se kohëzgjatja e martesës ose nuk është e lidhur ose shkon në kah të kundërt me shpenzimet për unazën e fejesës dhe ceremoninë e martesës. Me pak fjalë, sa më e shtrenjtë të jetë dasma, aq më shumë rriten mundësitë për divorc, shpjegojnë profesorët.”
