Gjatë vitit 2025, Komisioni për Mbrojtjen e Prokurorëve ka shqyrtuar gjithsej 13 kërkesa për mbrojtje. Nga këto, 12 kërkesa janë miratuar dhe kanë rezultuar në dhënien e mbrojtjes së veçantë, ndërsa vetëm 1 kërkesë është refuzuar, pasi nuk plotësonte kriteret ligjore për përfitimin e mbrojtjes.
Kjo do të thotë se mbi 92% e kërkesave të shqyrtuara janë pranuar, një tregues që sugjeron se shqetësimet e ngritura nga subjektet e sistemit nuk kanë qenë formale, por janë vlerësuar si të lidhura me rreziqe reale.
Sipas raportit të KLP-së, mbrojtja e veçantë është një mekanizëm që parashikohet për rastet kur ushtrimi i detyrës mund të ekspozojë prokurorin ndaj kërcënimeve për jetën, familjen ose pasurinë. Raporti thekson se kjo mbrojtje nuk është vetëm një çështje personale për prokurorin, por lidhet drejtpërdrejt me funksionimin e sistemit të drejtësisë. Nëse një prokuror ndihet i pambrojtur përballë presioneve, kërcënimeve apo rreziqeve që burojnë nga dosjet që trajton, atëherë cenohet jo vetëm siguria e tij, por edhe pavarësia dhe efektiviteti i hetimit penal.
KLP e paraqet këtë mekanizëm si pjesë të garancive që duhet të shoqërojnë statusin e magjistratit. Në raport thuhet se ligji njeh të drejtën për mbrojtje të veçantë për prokurorin, familjen dhe pasurinë e tij, kur për shkak të funksionit ose ushtrimit të detyrës ai ekspozohet ndaj rreziqeve të veçanta.
Kjo e vendos mbrojtjen e prokurorëve në një plan më të gjerë social dhe institucional: prokurori nuk është thjesht një zyrtar që merr vendime procedurale, por një funksionar që mund të përballet me pasoja personale nga çështjet që ndjek.
Gjatë vitit 2025, mbrojtje të veçantë kanë përfituar 8 subjekte. Raporti sqaron se numri i vendimeve është më i lartë se numri i përfituesve, pasi disa prej tyre kanë paraqitur më shumë se një kërkesë, për shkak të zgjatjes së afatit të masave ose për shkak të rrethanave të reja. Kjo tregon se në disa raste rreziku nuk ka qenë i përkohshëm apo i izoluar, por ka kërkuar vazhdimësi të mbrojtjes.
Në total, nga vendimet e miratuara, 3 kanë qenë me afat 1-vjeçar. Këto përbëjnë 25% të vendimeve të miratuara gjatë vitit 2025 dhe, sipas raportit, lidhen me raste ku rreziku është vlerësuar si i qëndrueshëm dhe i ndryshëm nga rastet e zakonshme. Pjesa tjetër e vendimeve ka reflektuar nevojën për mbrojtje për periudha më të shkurtra, 5 vendime me afat 6-mujor dhe 4 vendime me zgjatje të masave 6-mujore, në varësi të nivelit të rrezikut dhe rrethanave konkrete./ekofin.al
