Programi i njohur si “Paketa e Maleve” është shtrirë tashmë në 43 bashki, duke përfshirë 369 zona të miratuara për zhvillim. Ky zgjerim e pozicionon nismën si një nga ndërhyrjet më të gjera shtetërore për aktivizimin ekonomik të zonave rurale dhe malore në vend, por njëkohësisht e vendos përballë një prove reale: kalimin nga miratimi formal në investime konkrete dhe të qëndrueshme.
Shpërndarja e zonave zhvillimore tregon një qasje të qëllimshme për të përfshirë pothuajse të gjithë territorin, me një fokus të veçantë në bashkitë me potencial të lartë turistik dhe natyror.
Berati kryeson me 44 zona të miratuara, duke reflektuar një strategji të qartë për ta kthyer këtë rajon në një pol të rëndësishëm të zhvillimit. Pas tij vijnë Selenica me 36 zona dhe Shijaku me 20, ndërsa një numër i konsiderueshëm zonash është shpërndarë edhe në Kuçovë, Himarë dhe Dibër.
Prania e fortë në bashki si Klosi, Bulqiza, Puka apo Këlcyra konfirmon orientimin drejt zonave tradicionale malore, të cilat historikisht kanë qenë në periferi të zhvillimit ekonomik.
Në planin e interesit të tregut, të dhënat flasin për një kuriozitet të lartë fillestar nga investitorët. Sipas të dhënave të siguruara nga ekofin.al, deri më tani janë regjistruar 8,889 shprehje interesi në të gjithë vendin, por vetëm 881 prej tyre janë materializuar në aplikime konkrete. Ky hendek mes interesit dhe angazhimit real tregon se, ndonëse programi ka arritur të tërheqë vëmendje të gjerë, filtrat teknikë, financiarë dhe proceduralë mbeten sfidues për një pjesë të aktorëve. Në terma praktikë, kjo përkthehet në një normë konvertimi rreth 10% nga shprehja e interesit tek aplikimi, çka sugjeron se investimi në këto zona kërkon kapacitete të mirëstrukturuara dhe një qasje afatgjatë.
“Paketa e Maleve” synon të riformatojë modelin e zhvillimit rural në Shqipëri, duke kaluar nga ekonomia tradicionale drejt një kombinimi të turizmit të qëndrueshëm, agro-turizmit dhe shfrytëzimit inteligjent të burimeve natyrore. Përmes këtij instrumenti, qeveria kërkon të nxisë investimet private në zona që deri më sot kanë vuajtur nga mungesa e kapitalit dhe infrastrukturës, si dhe të frenojë fenomenin e braktisjes së territorit.
Megjithatë, suksesi i nismës nuk do të varet nga numri i zonave të miratuara, por nga aftësia për të garantuar zbatimin e projekteve në terren. Infrastrukturat mbështetëse mbeten një nga pengesat kryesore në shumë prej zonave të përfshira, ndërsa kapacitetet administrative lokale shpesh janë të kufizuara për të menaxhuar projekte komplekse investimi. Në të njëjtën kohë, balancimi mes zhvillimit ekonomik dhe mbrojtjes së mjedisit do të jetë një provë e rëndësishme, sidomos në territore me ndjeshmëri të lartë natyrore. /ekofin.al
Artikull i Ekofin.al
Ky artikull gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Artikulli mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke
cituar “Ekofin.al”, shoqëruar me linkun e artikullit origjinal.
